‘Ik was zeventien toen ik bij Hotel Volendam in de bediening ging werken, in die tijd heette het trouwens nog Motel Katwoude. Mijn idee was om wat ervaring op te doen in de horeca, maar er was zó’n fijne werksfeer, dat ik er nu nog steeds zit! Ik heb er, naast hele fijne collega’s, ook mijn man Rob leren kennen. Hij werkte daar als kok en ik vond hem meteen leuk en hij mij gelukkig ook. Er ontstonden in die tijd eigenlijk best veel “Van der Valk-stelletjes”. De liefde hing kennelijk in de lucht. In 1986 zijn Rob en ik getrouwd en natuurlijk hebben we ons trouwfeest groots gevierd bij Hotel Volendam.

Het werken in de horeca is op mijn lijf geschreven. Ik zorg graag voor mensen. Als je dit werk niet met je hart doet, voelen mensen dat. Het moet echt je passie zijn. Ik werk met veel jonge mensen en dat vind ik geweldig, ik leer veel van ze. Tegenwoordig gaat alles met telefoons en computers, dat leggen ze heel geduldig aan me uit. Want ja, inmiddels ben ik nu zo’n beetje de oma van het bedrijf.

Ik was altijd echt een avondmens, maar sinds ik ben overgestapt naar het ontbijt – alweer 27 jaar geleden – kan ik je zeggen dat het vroege opstaan went: ik heb me nog nooit verslapen. Wanneer gasten tegen me zeggen dat ze het ontbijtbuffet er prachtig uit vinden zien, dan geniet ik enorm. En weet ik dat ik niet voor niets zo vroeg ben opgestaan.’

Toen drie jaar geleden dit hotel werd gebouwd, zag ik een bord met: “Wij zoeken collega’s”. Ik trok de stoute schoenen aan en solliciteerde. Gelukkig werd ik aangenomen en kon ik al snel starten als ontbijtmedewerker. Met een aantal andere dames vorm ik sinds de opening van het hotel het vaste ontbijtteam, daardoor zijn we erg goed op elkaar ingespeeld. We voelen elkaar ontzettend goed aan en hebben daarnaast veel lol samen. Tijdens het werk deden we – vraag me niet waarom – weleens een kip na en dan lagen we helemaal in een deuk. We noemen onszelf daarom “De kippetjes”.

Ik vind het niet alleen met mijn collega’s gezellig, ik word ook blij van onze gasten. Ik maak graag een praatje met iemand en dat wordt echt gewaardeerd. Sowieso vind ik het heel erg leuk om in de horeca te werken; je geeft energie aan mensen, maar je krijgt het ook terug. Let maar eens op: als je naar iemand glimlacht, krijgt diegene ook een glimlach op zijn gezicht.

Ik werk drie dagen per week en begin om 5.30 uur. Met het vroege opstaan heb ik totaal geen moeite. Ik stap direct wakker én vrolijk mijn bed uit. De avond ervoor ga ik wel op tijd slapen. Om 21.30 uur strikt ga ik dan naar bed, anders trek ik het niet. Op de werkvloer voel ik echt dat Van der Valk familiegevoel. Iedereen groet elkaar en helpt elkaar. Elke dag ga ik met heel veel plezier naar mijn werk, het is echt een feestje.